Home

Lekker jezelf zijn en genieten van het leven... wie wil dat niet? Maar wie wordt daarin ook niet met zijn eigen angst geconfronteerd? Angst om het niet goed te doen, angst om spijt te krijgen, angst om te verliezen. Het is een angst die we met zijn allen te lijf gaan door ons te blijven ontwikkelen. We kunnen steeds meer, we worden steeds slimmer, we worden steeds ouder en we worden steeds sneller. Maar worden we ook gelukkiger? Lachen we meer? Zijn we minder bang? Met de ontwikkeling die we doormaken komt de lat ook steeds hoger te liggen. Doordat we steeds meer kunnen, staan we onszelf steeds minder toe om fouten te maken. Dat dit stress oplevert is inmiddels algemeen erkend. Mensen willen zichzelf ontwikkelen, maar willen daar ook van kunnen genieten. Met al onze kennis en kunde zijn we tegenwoordig ook naar manieren op zoek om gewoon “mens” te kunnen zijn. Mensen willen zichzelf kunnen accepteren zoals ze zijn met al hun plussen en minnen. Ik vind dit persoonlijk een zeer positieve en gezonde ontwikkeling. En ik geloof dat de clown ons daarbij een handje kan helpen.

De clown toont ons dat we niet perfect hoeven zijn. Maar dat betekent niet dat de clown niets wil leren. De clown is van nature nieuwsgierig en heeft daardoor de bereidheid om nieuwe dingen aan te gaan. Dat is de meest gezonde leerhouding die je kunt hebben en het werkt veel beter dan willen leren omdat het moet, vanuit frustratie; leren omdat we ons eigen onvermogen niet kunnen accepteren. De clown heeft er plezier in te leren, zoals de clown er ook plezier in heeft te zijn. Ik ben er dan ook van overtuigd dat de clown uithangen een zeer gezonde bezigheid is. Het schenkt ons zelfacceptatie en een open leerhouding; de basis om lekker jezelf te kunnen zijn, jezelf te ontwikkelen en ondertussen te genieten van het leven.

Kortom: Clown, leer, leef!